Kiedy poranne słońce przebija się przez zasłony, rzucając ciepłe światło na pokój, wiem, że czeka mnie kolejny dzień sztuki balansowania, jaką jest bycie mamą i właścicielem biznesu. Z dziećmi pociągającymi za nogawkę mojej piżamy i gwałtownie rosnącą liczbą e-maili domagającymi się uwagi, głęboko oddycham i zagłębiam się w wir obowiązków, które na mnie czekają.
Mówią, że macierzyństwo to najbardziej satysfakcjonująca praca na świecie. I naprawdę tak jest. Radość z patrzenia, jak moje maluchy odkrywają świat wokół siebie, wypełnia moje serce niewyrażalną radością. Ale obok przytulasów i śmiechu pojawiają się bezsenne noce, niekończące się zmiany pieluszek i nieustanne zmartwienia, czy robię wystarczająco dużo lub jestem wystarczająco dobrą matką dla moich dzieci.
A potem jest biznes– podróż pełna swoich własnych wzlotów i upadków. Prowadzenie własnej firmy zawsze było moim marzeniem, projektem z pasji, zrodzonym z pragnienia stworzenia czegoś znaczącego i zrobienia różnicy w świecie. Ale jak każdy przedsiębiorca powie, budowanie biznesu od podstaw to niełatwe zadanie. Wymaga wytrwałości, determinacji i mnóstwa wysiłku.
Więc oto jestem, balansując pomiędzy dwoma światami – jedna noga w świecie macierzyństwa, druga w świecie przedsiębiorczości. Niektóre dni wydają się, jakbym chodziła po linie, chwiejąc się w przód i w tył między wymaganiami dzieci a wymaganiami biznesu. Ale jakoś, pośród chaosu i szumu głosów walczących o moją uwagę, znajduję poczucie równowagi.
To w cichych momentach – skradzionych minutach przed wschodem słońca, cichych rozmowach przy filiżance kawy, delikatnych opowieściach na dobranoc szeptanych w ciemnościach – znajduję pociechę. W tych momentach przypominam sobie, dlaczego wybrałam tę drogę – nie pomimo wyzwań, ale dzięki nim.
Bycie mamą i właścicielem biznesu to stała sztuka balansowania, delikatny taniec miłości i ambicji, poświęcenia i satysfakcji. Ale w końcu warto – dla uśmiechów, które rozświetlają twarz moich dzieci, dla poczucia celu, które napędza mój duch przedsiębiorczości i dla wiedzy, że na mój własny sposób, kształtuję przyszłość dla kolejnych pokoleń.
Więc wznoszę toast za wszystkie mamy, które śmią marzyć, które odmawiają zadowalania się czymś mniej niż wyjątkowym, które uosabiają prawdziwe znaczenie wytrwałości i wdzięku. Nawigujmy dalej przez piękny chaos macierzyństwa i przedsiębiorczości z odwagą, współczuciem i niezłomną determinacją. W końcu największe przygody często zaczynają się od najprostszych kroków – i najszczerszych intencji.